|
|
|
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
07.09.2010 |
|
artículo de Ignacio Ramonet en REBELIÓN En la pugna por la supremacía ideológica en América Latina, dos confrontaciones decisivas se desarrollarán las próximas semanas: elecciones legislativas en Venezuela, el 26 de septiembre; votación presidencial en Brasil, el 3 de octubre. Si en este país-gigante no ganase la izquierda democrática, el péndulo político se inclinaría mayoritariamente, a escala continental, hacia las derechas que ya gobiernan en Chile, Colombia, Costa Rica, Honduras, México, Panamá y Perú. Pero esa eventualidad resulta poco probable; es inverosímil que José Serra, del Partido Social Demócrata Brasileño (PMDB, centro-derecha) consiga imponerse a Dilma Rousseff, del Partido de los Trabajadores (PT), apoyada por el muy popular Luiz Inácio Lula da Silva, Presidente saliente que, de no haberlo impedido la Constitución, hubiese sido fácilmente reelegido para un tercer mandato.
En consecuencia, las fuerzas conservadoras internacionales concentran todos sus ataques s obre el otro frente, Venezuela, para intentar debilitar al Presidente Hugo Chávez y la revolución bolivariana. Lo que aquí está en juego es la elección de los 165 diputados de la Asamblea Nacional (no hay Senado). Con una particularidad: los legisladores salientes son chavistas en su casi totalidad, pues la oposición, en los precedentes comicios de 2005, boicoteó el escrutinio. Esta vez no lo hará; un sinfín de partidos y de organizaciones dispares (1), aglutinados por el rencor antichavista, se presentan bajo el estandarte común de la Mesa de la Unidad Democrática (MUD) contra el Partido Socialista Unificado de Venezuela (PSUV) (2) del Presidente Chávez.
Inevitablemente, el gobierno bolivariano contará con menos diputados en la nueva Asamblea. ¿En qué proporción? ¿Podrá seguir llevando a cabo su programa de grandes reformas? ¿Tendrá la oposición la facultad de ponerle freno a la revolución? Ler o artigo completo en REBELIÓN |
|
|
El abaratamiento del coste del despido |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
07.09.2010 |
|
Artículo de José María Zufiaur, en REBELIÓN. El paso de la reforma laboral por el Senado ha contribuido a empeorarla y, especialmente, a mostrar el gusto que le ha cogido el Gobierno a las medidas laborales coercitivas. Por ejemplo, el endurecimiento de los requisitos para la ayuda a los parados y para la extinción de la prestación por desempleo. Como si el hecho de que los servicios públicos de empleo no coloquen laboralmente a casi nadie (el 2,9% de las colocaciones, según los últimos datos) sea culpa de los parados. Y no de que se lleva mucho tiempo sin creer en los servicios públicos de empleo; de que éstos se hayan orientado más al pago de prestaciones que a la recolocación o al mantenimiento en el empleo de los trabajadores; de que el número de orientadores (en comparación con otros países) es muy bajo en relación con el número de parados; de que no exista coordinación efectiva entre el Servicio Nacional de Empleo y los autonómicos; de que la formación impartida no incorpora valor añadido para la inserción laboral de los parados. Del mismo tenor punitivo es la ampliación de las condiciones para declarar causa objetiva de despido el absentismo laboral (materia particularmente difícil de definir y, sobre todo, de medir objetivamente), que se ha incorporado por decisión senatorial. Ler o artigo completo en REBELIÓN |
|
|
Lúns 6 : CONFERENCIA-DEBATE |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
02.09.2010 |
|

 |
|
Ultima modificación ( 02.09.2010 )
|
|
|
Setbro 4 e 5 :Certame Solidario |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
02.09.2010 |
|



  |
|
Ler máis...
|
|
|
Sindicatos: “Estamos preparados para tomar la calle contra la reforma laboral” |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
31.08.2010 |
|

Centenares de delegados abarrotan una asamblea en Madrid para preparar la Huelga General. Hoy martes en Madrid centenares de delegados abarrotaron una asamblea organizada por Comisiones Obreras (CCOO) con el ánimo de preparar la actividad del sindicato las últimas semanas antes del paro. La próxima semana los intensos preparativos les llevarán a Vistalegre. Allí prevén llenar junto a UGT la plaza de toros del barrio madrileño de Carabanchel con delegados llegados de toda España. El objetivo es parar la reforma laboral del gobierno socialista. Artigo completo en NUEVATRIBUNA.ES . |
|
|
A homenaxe a Segundo Vilaboy |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
29.08.2010 |
|
 
Onte, no Cemiterio de Catabois, nun sinxelo acto de homenaxe - militantes de esquerda, nacionalistas, asociaciónes relacionadas coa Recuperación da Memoria Histórica, amigos e familiares - lembraron a Segundo Vilaboy Martínez, traballador da Construtora Naval, militante comunista e membro da IV Agrupación Guerrilleira de Galicia. Vilaboy de firmes conviccións humanas e políticas, sufriu tortura e foi executado pola ditadura no Cárcere de Ferrol en 1947. Máis tarde no Bar Chimarro, a proxección dun vídeo e un coloquio sobre a figura de Vilaboy substituíu á prevista conferencia do historiador Bernardo Máiz, un dos promotores, que non puido asistir por motivos de saúde. Mais tarde a actuación musical dos grupos RPG-7, MOSSIN NAGANT, e MENCER VERMELHO pechou estes actos de homenaxe. Álbum fotográfico. Crónica de Lorena Bustabad en EL PAIS. Biografía web homenaxe |
|
Ultima modificación ( 29.08.2010 )
|
|
|
Cronopiando: No lo cuenten, que no ha sido en Cuba |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
28.08.2010 |
|

Artigo publicado en REBELION Koldo Campos Sagaseta (A la atención de los medios de comunicación) Asesinan al periodista Israel Zelaya Díaz. Es el décimo periodista asesinado en lo que va de año… pero no lo cuenten, que no ha sido en Cuba. Ocurrió en la irreprochable democracia hondureña, esa que nació de un golpe de Estado, urdido en Estados Unidos y bendecido en Europa. Ya van 31 sindicalistas asesinados en lo que va de año… pero no lo cuenten, que no ha sido en Cuba. Ocurrió en la virtuosa democracia colombiana, esa que cuenta por decenas de miles los desaparecidos y que todos los días descubre alguna nueva fosa. Encuentran los cadáveres de 72 inmigrantes asesinados. Es la última matanza registrada en lo que va de año… pero no lo cuenten, que no ha sido en Cuba. Ocurrió en la virginal democracia mexicana, esa en la que el fraude se reitera cada cuatro años y las matanzas y la miseria no saben de recesos. Se mantienen en huelga de hambre 42 presos mientras persiste la brutal represión policial contra los mapuches… pero no lo cuen ten, que no ha sido en Cuba. Ocurrió en la inmaculada democracia chilena, esa en la que los augustos siguen campando, después de muertos, por sus impunes fueros. En Cuba, desgraciadamente, como declarase en estos días Silvio Rodríguez “vivimos donde no debemos. Por vivir donde nacimos somos malos, somos cómplices y, para colmo, somos bobos. La estupidez de vivir en nuestro propio país nos dificulta crear escuelas de música y estudios de grabación. Mucho más sostenerlos. ¿A qué condenado se le ocurre mejorar siquiera la parte del panorama profesional que le corresponde? Lo que hay que hacer es irse. Si es ilegalmente, mejor. Para algunos, la única forma de legitimar un proyecto es descalificando lo que sea que haya ocurrido en el último medio siglo en Cuba. Nos castigan porque nos quieren mucho. Sufren de vernos padecer en esta isla maldita. Por eso nos aprietan tuercas. Para que aprendamos a ser mejores cubanos desde afuera. Y toman medidas para aislarnos a los que ya éramos isleños. ¿Por qué las toman? Porque son los más ricos, los más bellos, los más felices. ¿Por qué contra nosotros? Porque nos consideran lo contrario. ¿Quiénes aplauden? Los que suspiran por parecerse a ellos. Por suerte siempre hay manos que logran escapar de ese “mundo libre”. Benditas. Somos un país que se dedicó a alfabetizar, a construir universidades de médicos y artistas. Y ahora pretenden hacer ver que nos gusta tener pianos sin cuerdas y vientos sin zapatillas. Vaya imaginación”. |
|
Ultima modificación ( 28.08.2010 )
|
|
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
28.08.2010 |
|
Cesáreo Fraga, secretario xeral da Unión Comarcal de UGT-Ferrol
Como se ven dicindo por diversas canles e eu veño de expor tamén, en artigos anteriores, as primeiras persoas “afectadas” pola política de axuste adoptada polo goberno nacional son pensionistas, dependentes e traballadores da administración pública. Dende o meu punto de vista, é necesario pararse a pensar sobre o que sabemos dos traballadores e traballadoras da administración pública ¿Que é o primeiro que nos ven á cabeza cando nos preguntan por eles? Probablemente resoa: “funcionarios e funcionarias”. Cando falamos de “funcionarios” ou empregados públicos, témonos que dar conta de que estamos a falar dun colectivo de aproximadamente tres millóns de traballadores que pertencen a distintas administracións, local, autonómica, estatal, e que o traballo que desenrolan é una parte muy importante do chamado “Estado do Benestar” , do cal disfrutamos todos os cidadáns deste país. Estes empregados públicos forman parte do ensino, a sanidade, os xulgados, a seguridade, a defensa, a investigación, etc. E como tales traballadores, tamén teñen os seus dereitos, dereitos que están a ser furtados polo Goberno do Estado, non soio incumprindo os acordos con eles firmados (incremento salarial de un 0,3% no ano 2010, e recuperación do IPC no ano 2011) senón que ademais viron reducido o seu salario este ano nun 5%, así como limitando a taxa de reposición (cubrir os postos dos traballadores que se xubilan) a un 10%, co que esto pode supoñer no funcionamento das distintas administracións. Unicamente que o que pretenda a socialdemocracia gobernante sexa a privatización de moitos de estes servicios como poden ser a sanidade, o ensino, etc., algo que xa está a pasar en algunhas comunidades, autónomas, e que sen dubida repercutira negativamente nas clases mais desfavorecidas
............. Sobran argumentos para manifestarse en contra dos abusos que o goberno está a cometer contra as persoas máis vulnerables e facilmente atacables… cabe pararse a pensar o por que de que os gobernantes sempre carguen contra os que menos teñen ¿Por que non pensamos nas ganancias que están tendo as entidades bancarias a día de hoxe e pensamos na inxección monetaria que o estado lles conferiu? A eles non lles piden solidariedade, comprensión e que “arrimen o ombro”. Xa está ben de pedir e non dar; xa está ben de abusos… chamamos á cidadanía para que secunde a folga xeral o 29 de setembro de xeito masivo. Ler artigo completo en Diario de Ferrol . |
|
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
28.08.2010 |
|
Yolanda Díaz, portavoz de Esquerda Unida No pleno do xoves todos os grupos políticos do Concello pronunciámonos encol da contrarreforma laboral que teima en aprobar o Goberno Central co apoio das dereitas nacionalistas e a patronal. Todos a rexeitamos agás o PSOE, que preferiu restar na soidade social e política dos obedientes. Soidade que deixaron en evidencia as intervencións no Pleno dos representantes das centrais sindicais de clase convocantes, que deron razóns e argumentos para que o Goberno do Estado recuncara. Non o fixo así e o PSOE votou por abaratar os despedimentos, por inventar o despido preventivo ou porque me peta, por atacar á negociación colectiva e darlle carta de natureza as empresas que trafican con traballadoras e traballadores... En resumo, fíxolle o traballo sucio á dereita política e económica.
Ler artigo completo en Diario de Ferrol . |
|
|
HOMENAXE A SEGUNDO VILABOY |
|
Escrito por Fuco Buxán
|
|
27.08.2010 |
|

Xornada homenaxe ao combatente e loitador antifranquista Segundo Vilaboy Martínez en Ferrol, o 28 de agosto de 2010.
Ferrolán, traballador dos estaleiros e Secretario Político do comité ferrolán do Partido Comunista, foi asasinado no ano 47 a garrote no cárcere de Caranza despois de ser detido, torturado e paseado pola Garda Civil durante días polos distintos lugares da comarca coa intención de que delatara aos seus camaradas, cousa que non foron quen de conseguir. Obreiro e comunista, adicou toda a súa vida á loita pola liberdade da súa clase. Podemos lembrar a súa participación, canda aos seus irmáns, na coñecida como folga do aceite nos estaleiros. Segundo Vilaboy era un combatente e un loitador, un exemplo de compromiso e adicación á loita antifranquista, e ademais, como lembran os máis achegados, unha gran persoa, un verdadeiro Camarada, alguén no que se podía confiar, todo un exemplo a seguir.
*Actos da xornada* 17:00 Ofrenda Floral no cemiterio de Catabois. Cadro 352.
18:30 Charla a cargo de Bernardo Máiz Vázquez(Historiador). "Segundo Vilaboy no Antifranquismo Galego(1936-1954)"
Bar Chimarrao (Rúa Sartaña 61) 21:30 Concerto: RPG 7, MOSSIN NAGANT, MENCER VERMELLO Bar Chimarrao (Rúa Sartaña 61) Entrada 5€ Máis información na web www.homenaxeasegundovilaboy.blogspot.com |
|
Ultima modificación ( 27.08.2010 )
|
|
| | << Inicio < Anterior 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Seguinte > Fin >>
| | Resultados 1 - 15 de 571 |
|
|
|
|
Quen nos visita |
|
Temos 21 visitantes en líña |
|
Ferrol, polo mar e a vida |
 Video realizado polos alumnos asistentes ao curso de guión e gravación promovido pola ONG "Acsur-Las Segovias" e Fuco Buxán. Obtivo un accésit no Certame "Video Diversidade" de Ecoloxistas en Acción. |
|
|