O pasado 25 de maio faleceu en Lugo, Manuel Sarille Lenceiro (Castroverde – 1923),
Presidente da Asociación para a Dignificación das Vítimas do Fascismo.
Ingresou nas Juventudes Socialistas en setembro de 1935. O 14 de abril de 1936 participou nun mitin da República en Montecubeiro, e tralos sucesos represivos neste lugar, en agosto de 1937, figurou nas listas de persoas a fusilar (si fusilaron a Carmen Sarille Lanceiro, de 22 anos, e a moitas persoas da súa veciñanza). En 1976 ingresou no PSOE. Foi membro da Executiva Galega e do Comité Federal.
É autor da “Pascua de Montecubeiro”, sátira teatral en verso de tradición oral, publicada na revista “Olisbos” nº 14, editor do libro de Arximiro Rico. “Luz dos humildes”, “Vida e morte dun mestre republicano”, de Narciso de Gabriel e Xosé M. Sarille, coautor do libro “Polos fillos dous fillos”, de Xosé Manuel Sarille Candeia (Sucesos de Montecubeiro, 1937). Financiou e dirixiu o monolito aos mortos de Montecubeiro de 1937, coa colaboración do Concello de Castroverde, instalado no campo da parroquia o 23 de agosto de 2003. Foi colaborador no Progreso con artigos e cartas.
   
A súa familia, compañeiros e amigos a nosa condolencia, e a Manuel Sarille, para sempre a máis fonda admiración por ser quen de dedicar toda a súa vida e esforzo a defensa da liberdade e a democracia.

Na súa lembranza, uns versos do poeta arxentino Raúl González Tuñón:

De la tierra vinieron y a la tierra
volvieron y la tierra los devuelve.
Son la historia que sigue.
Son la revolución, que nunca muere.